كيست جز دستور ملك پادشاه شرق و غرب * عالم تمكين جهان جاه شمس دين حسين « 1 » رضا قلى خان هدايت در مجمع الفصحا از او چنين ياد كرده است : شرف قزوينى : اسمش شرف الدين فضل الله ، و فاضلى است آگاه از استادان طرز سخن و فضلاى صاحب فطن در بدايع و صنايع صاحب وقوف . و از اوست اين ابيات محذوف : از قصيده محذوف النقط اوست : امام و سرور و صدر ممالك اسلام * صلاح ملك و ملل ، مالك ملوك كرام مَلَك محامد و آدم دم و محمد اسم * على مراسم و كرار علم و سعد سهام سماء سادس صدر سماك رامح رمح * هلال مهر طلوع و سوار سام حسام مَلِك محل و مُلك مَطمَح و مَلَك ادراك * مَلِك علو و مُلك طارم و مَلَك الهام دم معطر او دردِ ملك را مرهم * دل مطهّر او كوه حلم را آرام عطاى كامل او ، مصدر علوم همم * هواى درگه او مورد حصول مرام ملوك عامل املاك و او محصل علم * صدور طامع اموال و او عدو حطام رسوم كامل او در مصالح اعمال * دهاء سالك او در مسالك اسلام مدرس حكما در حصول درس حكم * معلم علما در اصول علم كلام حسوده كرماد كلامه كلآل * عدوه كحمام حمائه كحمام حسود او را ماواسرا محل دَرَك * ودود او را آرامگاه دار سلام ممد او را هر دم مراد ، حاصل كار * عدو او را هر دم هلاك هادم هام هواى طالع او مطلع طلوع سعود * كلام طاهر او مالك ملوك كرام « 2 » برخى صنايع ادبى قابل توجه در تاريخ المعجم همانطور كه گفته شد در نثر اين دوره ، هنر نويسنده بيشتر معطوف به جانب لفظ است و نويسندگان اين دوره ، برخى براى اظهار فضل و بعضى هم براى تأثير بيشتر سخن خود ،

--> ( 1 ) - مونس الاحرار فى دقايق الاشعار ، تأليف محمد بن بدر الجاجرمى ، ج 1 ، باب يازدهم از صفحهء ض تا لط . ( 2 ) - مجمع الفصحا ، رضا قلى خان هدايت ، ص 807 - 808 .